IN MEMORIAM BERT DE SWART

12 NOVEMBER 1950 – 26 JULI 2013

Woensdag 6 augustus 2013 is onder grote belangstelling onze voorzitter Bert de Swart begraven. Na afloop hebben honderden mensen de familie in ons clubhuis gecondoleerd.

Eind oktober kreeg hij te horen dat hij een agressieve vorm van darmkanker had. Hij is samen met z’n gezin ontzettend dapper de strijd aangegaan, heeft nog bijzondere mijlpalen in de afgelopen tijd meegemaakt: z’n 40 jarig jubileum op de Bavinckschool, dat helaas ook zijn afscheid was. De geboorte van hun 6e kleinkind. De onthulling van het Bert de Swart schoolplein. Hun 40 jarig huwelijk hebben we groots gevierd, en in mei met alle kinderen en kleinkinderen naar Spanje. De maand juni hadden ze de caravan laten neerzetten in Schoorl, waar we met elkaar de Jaarlijkse Algemene Vergadering hebben voorbereid, want hij bleef voorzitten! Hier hebben we ook uitgesproken, dat hij voorzitter zou blijven…sterven in het harnas. Hij vond het een eer.

Op 17 juli zijn Bert en Lia met Hans en Wil aan hun zijde toch aan hun droom cruise naar de Noordkaap begonnen. Wat keek hij daarnaar uit, de 1e 5 dagen waren ook fantastisch en heeft hij volop genoten van de voor hen ongekende luxe aan boord. Maar helaas werd hij toen erg ziek, is vrijdag 26 juli nog per helikopter naar Alesund vervoerd, een vlucht waarvan hij nog zichtbaar heeft genoten. In het ziekenhuis is hij vervolgens binnen het uur vredig ingeslapen.

Misschien de laatste tijd wat minder, toch zette Bert zich nog altijd in voor onze club. Zo draaide hij nog geregeld een bestuursvergadering, maakte hij trouw nog elke week het ‘blaadje’ (zijn 42e jaargang), assisteerde hij nog steeds bij de organisatie van het Schoolkorfbaltoernooi en zette hij zich nog in voor de organisatie van de laatste familiedag. In de 50 jaar – Jubileumrapperd beschrijft hij zijn eigen clubhistorie: hij was inmiddels ruim 51 jaar lid, deed sinds zijn 18e bestuurstaken, was bondscheidsrechter, en Rapid lid van verdienste en erelid.

Hij liet zijn gezicht altijd zien op wedstrijddagen en ook bij evenementen was Bert regelmatig aanwezig. Het is dan ook niet te bevatten dat wij hem nooit meer op onze accommodatie zullen mogen begroeten.

Bert, we hebben veel van je geleerd maar niet hoe we je moeten missen.

Troost

Ik zie je verdriet en wil je zo graag troosten,

Maar wat kan ik je zeggen?

Dat het lijden voor hem voorbij is?

Dat we gezegend zijn doordat we hem gekend hebben?

Dat er een mooi plekje voor hem is bij het feest in de hemel?

Daar geniet hij vast intens van, als ik hem ook maar een beetje ken.

Dat is allemaal waar, denk ik, maar hier beneden missen we hem zo!

Ik wil alleen maar zeggen: als we hem missen,

laten we hem dan samen missen.

Over hem praten, herinneringen ophalen,

een arm om elkaar heenslaan en samen janken.

We willen er voor jullie zijn, Lia, Arjan, Robert, Willeke.

Voor jullie bidden, met jullie rouwen.

Veel troost toegewenst!

advertentie_bestuur

Schermafbeelding 2016-07-31 om 15.47.22

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com